Livre de condoléances

Uzaklardan sevdim
Ben seni hep
uzaklardan sevdim
Yakınlarında değildim
Dizinin dibinde de olamadım
Canlı canlı seni göremedim
Sesini sadani ensemde duyamadım
Ben seni hep uzaklardan sevdim
Ben seni kursilerde sevdim
Mevla nedir Aşk nedir
Bana Rabbimi anlatişini sevdim
Efendimi gönlüme taht kuruşunu sevdim
Kur'an-ı yaşayışını sevdim
Uzak olsakda bamtelime dokunusunu sevdim
Ses kadar soluk kadar
yakın oluşunu sevdim
Ben senin insanlık için yakarışını
Sunduğun mesajı sevdim
Gönlüme girişini sevdim
En zor anlarda tutup kaldirişını sevdim
Elimden tutuşunu yol gösterişini sevdim
Çok uzaklardan da olsa sesini duyunca
Yanibasimda oluşunu sevdim
Hatta bana anamdan babamdan
Bacidan gardaşdan
yakın oluşunu sevdim
Ağlayan gözlerini
düğümlenen hickiriklarini sevdim
Hem vakarını hem en mütevazi oluşunu sevdim
Yüreğinin yangınını sevdim
Ben ortada kalmışken
yol gösterisini sevdim
Bana kucak açışını sevdim
Hüzünlü kalbimi sarışını sevdim
Ben en çok senin derdini sevdim
Ben hemde senin
dermanını sevdim
Ben seni Kursilerde sevdim
Ben seni hep uzaklardan sevdim
Vuslatindan hemen önce
Curmume bakmadan
Ziyaret edişini
Rüyama gelip de
Sımsıkı sarılıp sarılıp
Yüzümü güldürüşünü
hasretimi dindirişini sevdim
Şu yaralı gönlüme
teselli verişini sevdim
Sevgiliye kavuşmanin
ardından emanetini emanet bilmeyi sevdim
Yolunu yolum bilmeyi
Derdini derdimiz bilipde
Gözünün arkada kalmayişini sevdim
Omuz omuza olamasamda
Ardından hüzünle kalan
kardeşlerimi sevdim
Yazılan destanları şiirleri sevdim
ben seni hep uzaklardan sevdim
Ama yanıbaşımda
en yakın rehberim bildim
Gönlüme düşürdüğün Hak ve hakikat aşkını sevdim